قارچ‌ چيست‌؟
 

قارچ‌ ميوه‌اي‌ از تيره‌‌ رويندگان‌ قارچي‌ است.
 
بيشتر قارچ‌ها با‌ تشکيل‌ کولوني‌ به‌ جذب‌ مواد مغذي‌ از چوب‌ برگ‌هاي‌ فروافتاده‌
 
 و ترکيبات‌ موجود در خاک ‌و مي‌پردازند. 
 
قارچ‌ها به صورت جمعي مي‌توانند بر سطح‌ هر منبعي‌ که‌ داراي‌ کربن باشد، 
 
به‌ شکل‌ لايه‌اي‌ رشد کنند. يک‌ گياه‌ قارچي‌ از تارهاي‌ شاخه‌ شاخه‌ 
 
و لوله‌اي‌ شکل‌ متعددي‌ تشکيل‌ شده‌ است‌ که‌ هيف نام‌ دارند. 
 
مجموعه‌ هيف‌ها را ميسيليوم‌ مي‌نامند. 
 
بسياري‌ از گياهان‌ قارچي‌ که‌ برخي‌ از قارچ‌ها را نيز شامل‌ ميشود، گندرو‌ هستند 
 
و غذاي‌ خود را با تشکيل‌ کولوني‌ بر ترکيبات‌ ارگانيک‌ مرده ‌به دست‌ مي‌آورند. 
 
اگر يک‌ ميسيليوم‌ پژمرده‌ شود، همچنان‌ انرژي‌ کافي‌ براي‌ بازتوليد خود را دارد.
 
 هنگامي‌ که‌ ترکيبات‌ دما، رطوبت‌ نسبي‌، ميزان‌ دي‌اکسيد کربن‌ و... 
 
همگي‌ مناسب‌ باشند، گياهان‌ قارچي‌ ساختار پيشرفته‌اي‌ را سازمان‌ مي‌دهند
 
 که‌ همان‌ قارچي‌ است که براي ما آشناست. 
 
قارچ‌ها، ميليون‌ها‌ هاگ‌ را مي‌پراکنند که‌ عملي‌ مشابه‌ دانه‌‌ گياهان‌ دارند
 
شماري‌ از قارچ‌ها براي مصارف خوراکي، کشت‌ مي‌شوند. 
 
 
قارچ‌ها چگونه‌ رشد داده‌ مي‌شوند؟
 
راه‌هاي‌ بسياري‌ براي‌ رشد دادن‌ قارچ‌ها وجود دارد
 
 اما توليد هميشه‌ در سه‌ مرحله‌ اصلي‌انجام‌ مي‌شود:
 
بذرپاشي‌، کاشت‌ در زمين،‌ تبديل‌ شدن به‌ ميوه‌ و به‌ بارآمدن‌ بذرها. 
 
بذرپاشي تشکيل‌ کامل‌ کلوني روي‌ سطحي‌ مناسب‌ است‌ که‌
 
 با تلقيح‌ آن‌ سطح‌ ادامه‌ مي‌يابد. در مرحله کاشت‌ که
 
 يک مرحله‌‌ رشدي‌ است‌، کلاهک‌ها تشکيل‌ ميشوند. 
 
کلاهک‌ها جوانه‌هاي‌ کوچک‌ ميسيليوم‌ هستند که‌ 
 
را انتهاي‌ تکامل‌ خود، تبديل‌ به‌ قارچ‌ها ميشوند. 
 
تمام‌گونه‌هاي‌ قارچ‌ها، براي‌ کاشت‌ نيازمند مجموعه‌اي
 
 از شرايط‌ زيست‌ محيطي‌‌‌ هستند که‌ براي‌ رشد بهينه‌‌ ميسيليوم‌ها‌، متفاوت است
 
 
اگرچه‌ نه‌ همه‌ آنها اما بيشتر افراد قارچ‌ها را در دماي‌ پايين‌تر 
 
ا
ز حالت‌ تشکيل‌ کلوني‌ بر سطح‌ خاک‌ کشت‌ مي‌کنند. 
 
آخرين‌ مرحله، تبديل‌ به‌ ميوه‌، تکامل‌ کلاهک‌ها به‌ قارچ‌هاي‌ بالغ‌ است.
 
برخی‌ از قارچ‌ها انگل‌ هستند و روی گیاهان‌، جانوران‌ و یا سایر قارچ‌ها زندگی میکنند. 
 
برخی‌ از آنها بیماری‌‌زا و مضرند و برخی‌ نیز سودمند هستند. 
 
به نوع زندگی قارچ و گیاهی که در ریشه آن روییده است، هم‌زیستی می‌گویند 
 
زیرا گیاه مواد قندی مورد نیاز قارچ را تامین میکند 
 
و در عوض، مواد معدنی مورد نیاز خود را از قارچ دریافت میکند. 
 
بسیاری‌ از قارچ‌ها، در رابطه‌ای ‌هم‌زیستی با درختان‌ به‌ سر می‌برند
 
 و درست‌ به‌ همین‌ دلیل‌ است‌ که‌ جنگل‌ها نسبت‌
 
 
به‌ جویندگان‌ قارچ‌ بسیار سخاوتمند هستند.
 
برخی‌ از قارچ‌ها، مانند پودکینی‌، ماتسوتا که‌ و چانتلوز
 
به‌ هیچ‌ وجه‌ به تنهایی قابل‌ کشت‌ نیستند،
 مگر آنکه‌ درختان‌ همزیست آنها نیز کشت‌ شوند
 
اول از همه باید تذکر دهیم که قارچ ها گیاه نیستند. 
 
آنها حتی خویشاوند نزدیک گیاهان هم نیستند 
 
و هیچ کدام از ویژگی های گیاهان (پلاستید، فتوسنتز، دیواره سلولزی...) 
 
در قارچ ها دیده نمیشود.
 
بنابراین نمیتوان به هیچ وجه قارچ ها را فرمانرو گیاهان رده بندی کرد؛
 
 بلکه قارچ ها خودشان یک فرمانرو جدا هستند.
 
جالبتر از همه اینکه قارچ ها خویشاوندی نزدیک تری با جانوران دارند.
 
در واقع سلولهای جانوران و قارچها شباهتهای غیرقابل انکاری با یکدیگر دارند
 
که نشانمیدهد نخستین نیاکان جانوران
 
 (که موجوداتی تک سلولی و آبزی بودند)
 
از پسرعموهای نزدیکنیاکان قارچ ها بوده اند.
 
درباره رابطه میان قارچ و رعد و برق هم خوشبختانه این بررسی صورت
 
گرفته و نشان داده بارندگی شدید و رعد و برق
 
باعث رویش هاگ های قارچ هایی میشود که منتظر چنین فرصتی بودند.
 
پتانسیل الکتریکی فوق العاده زیادی که
 
بر اثر رعد و برق برای مدت کوتاهی در خاک ایجاد میشود
 
چیزی حدود 100-50 هزار ولت طی مدت ده میلیونیم ثانیه)
 
میتواند تا 80 درصد باعث افزایش تعداد قارچهای رشد کرده شود.
 
دلیل این واکنش قارچها به رعد و برق مشخص نیست؛
 
اما یک فرضیه دراین باره مطرح شده که میگوید 
 
این افزایش رشد، یک واکنش به خطر است تا در برابر قارچهایی که ممکن است
 
بر اثر رعد و برق سوخته باشند،
 
قارچهای جدید بیشتری رشد کنند. به علاوه رعد و برق باعث تبدیل نیتروژن جو
 
 
(که برای ساخت پروتئینضروری است ولی امکان جذب آن برای اغلب جانداران وجود ندارد)
 
 
به مولکولهای قابل جذب توسط قارچها میشود.